W XI w. Izbica znalazła się wewnątrz rękach, mającego wtedy duże znaczenie, rodu Awdańców. Dzięki korzystnemu położeniu wyróżniała się z innych miejscowości na tym obszarze. Duży wpływ na zwiększenie znaczenia Izbicy do wnętrza okresie wczesnego średniowiecza było zorganizowanie parafii. Jeszcze do wnętrza XII w. Izbica stała się ośrodkiem produkcyjnym również rzemieślniczym na rzecz pobliskich wsi. Warto wewnątrz tym miejscu zaznaczyć, że na mozolnie przedtem uzyskaniem praw miejskich była wprzódy określana jak miasteczko szlacheckie. Taki zapis pojawia się do wnętrza źródle z 1311 r. Na mocy przywileju królewskiego od czasu 1394 r. Izbica była miastem oraz miały się przebywać razu jednego w środku tygodniu targi. Spowodowało to zacieśnienie stosunków łączących miasteczko plus pobliskie wsie z całym regionem kujawskim. Za panowania Kazimierza Jagiellończyka przeszła do wnętrza ręce rodu Kretkowskich. Wiek XV również XVI uprzedni niezmiernie pomyślne na rzecz Izbicy. Ówcześni właściciele niezwykle starali się rozwinąć miasteczko. Powoli rozwijał się przemysł. W okresie rzeczypospolitej szlacheckiej Izbica odgrywała pewną rolę gospodarczą. Nie jest dozwolone tego ogłosić o funkcji administracyjnej, której w charakterze takiej nie pełniła. W tym okresie liczyła ok. 200 mieszkańców. Posiadała białogłowa przedmieście, jednakże nie była otoczona murem obronnym. Niestety "potop szwedzki" w środku połowie XVII w. dotknął też Kujawy, zaś tym samym również Izbicę. Częste pożary, będące skutkiem działań wojennych, zaś ponadto późniejszy rokosz Lubomirskiego I wojny wewnątrz początkach XVIII w. rujnowały miasteczko. W 1735 roku miasto niemalże w pełni spłonęło.